Σκοτώνουμε κάθε μέρα τον Bukowski

Το καλημέρα, το καληνύχτα, και το απαξιωτικό «τα φιλιά μου» δεν θα μπορούσε ποτέ κανένας να τα «ντύσει» καλύτερα παρά με μια φράση του Bukowski.Δυο μόνο γραμμές που προσφέρουν ουσιώδη διδάγματα σε λίγες μόνο λέξεις… Όμως όσο κι αν πιστεύεις ότι μοιράζεσαι σοφία και γνώση με φράσεις καλλιτέχνη που έμαθε πολλά από την τραγική ζωή του, εσύ σκοτώνεις τον Bukowski κάθε φορά που χρησιμοποιείς τα λεγόμενά του…

Γιατί τα κίνητρά σου δεν είναι ορθά. Γιατί κάθε φορά κάνεις αυτές τις λέξεις να χάνουν το νόημά τους, να χάνουν την αξία τους και να εκφυλίζονται…Γιατί είσαι κι εσύ από τους ανθρώπους που τις χρησιμοποιούν για να μιλήσουν έμμεσα για τα επιφανειακά τους πάθη και τις εφήμερες ανησυχίες τους… Είσαι και συ από εκείνους που θέλουν να καλύψουν την ανασφάλειά τους με την αδιάφορη αποδοχή των άλλων…

Όχι δεν σε κατηγορώ κι όχι δεν ξεχωρίζω. Απλά μου φαίνεται ότι ακόμη δεν το έχεις καταλάβει και δεν βλέπεις ότι πρέπει να το αλλάξεις, να αρχίσεις να προβληματίζεσαι,να αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά…

Δεν βρήκες ποτέ αυτό που αγαπάς, κι αν το βρεις δεν θα το αφήσεις ποτέ να σε σκοτώσει. Γιατί μεγάλωσες στο περιβάλλον της ασφάλειας και δεν πρόκειται ποτέ να το εγκαταλείψεις για να κάνεις αυτό που ονειρεύεσαι. Να γράψεις, όπως έκανε ο Βukowski,να ζήσεις σε εστίες φιλοξενίας αστέγων, να κάνεις περίεργες δουλειές, να κοιμάσαι σε φτηνά, ενοικιαζόμενα δωμάτια…Γιατί το 1969, όταν ο Τζον Μάρτιν (John Martin), εκδότης των Black Sparrow Press, του έδωσε 100$ το μήνα για το υπόλοιπο της ζωής του, ώστε να ασχοληθεί μόνο με τη συγγραφή, Ο Bukowski δέχτηκε. Γιατί όπως εξήγησε κι ο ίδιος αργότερα σε γράμμα του: «Έχω μία από τις δύο επιλογές — να παραμείνω στο ταχυδρομείο και να τρελαθώ… ή να μείνω εκεί έξω, να το παίξω συγγραφέας και να πεθάνω της πείνας. Αποφάσισα να πεθάνω της πείνας.».

Δεν θα γίνεις ποτέ ο θεός του εαυτού σου και δεν θα αμφισβητήσεις ποτέ τις αξίες με τις οποίες μεγάλωσες. Γιατί αυτό είναι επικίνδυνο,μπορεί να σε βάλει στο περιθώριο και δεν μπορείς να διανοηθείς ότι θα υπάρχεις έστω και μια μέρα ως απόκληρος. Δεν θα ζήσεις ποτέ όπως θέλεις εσύ κάνοντας τον θάνατο να τρέμει να σε πάρει, γιατί φοβάσαι και περιμένεις τους άλλους να σου δώσουν οδηγίες για το πως να ζήσεις.

Δεν θα δεχθείς ποτέ ότι κάποιες φορές πρέπει να πεθάνεις για να ζήσεις στ’ αλήθεια, γιατί αυτό χαλά τις ισορροπίες σου και αυτές πρέπει να τις διατηρείς πάντα για να νιώθεις ασφαλής.

Δεν θα εκπορεύεται η ενέργεια που ζητάς ποτέ από σένα τον ίδιο, γιατί στον κόσμο που διάλεξες, οι άλλοι ορίζουν την πραγματικότητα και όχι εσύ με τις επιλογές σου και την δύναμη της ψυχής σου.

Δεν θα περπατήσεις ποτέ  κατευθυνόμενος προς την φωτιά. Δεν θα επιχειρήσεις καν να σκεφτείς ότι μπορείς να περάσεις από μέσα της αλώβητος γιατί ξέρεις και συ ο ίδιος πόσο αδύναμος είσαι για να πραγματοποιήσεις κάτι τέτοιο.

Και όσο διαβάσεις, είσαι σίγουρος πως κάνεις τις σωστές επιλογές… Ότι η ασφαλής και δίχως ρίσκο ζωή που διάλεξες, θα σε προστατέψει από τον χαοτικό κόσμο που φιλοξενεί την ύπαρξή σου… Όμως όσο προσπαθείς να τον χωρέσεις σε κουτάκια και να τον ορίσεις με ταμπέλες, δεν θα τον δαμάσεις ποτέ κι ούτε θα τον μάθεις γιατί η θεώρησή σου γι αυτόν έχει ως βασική αρχή ότι όλα εξαρτώνται από τις συγκυρίες, ενώ όλα εξαρτώνται από σένα τον ίδιο.

Ο Bukowski στο είπε αλλά μάλλον εσύ δεν τον άκουσες ποτέ…Πρέπει να κάνεις λάθη, πρέπει να πέσεις κάτω για να μάθεις να σηκώνεσαι, πρέπει να νιώσεις πόνο αβάσταχτο, πρέπει να συγκινηθείς, πρέπει να θυμώσεις και να παρεκτραπείς, πρέπει να μετανιώσεις! Διαφορετικά, πως ακριβώς θα καταλάβεις πως είναι να νιώθεις; Πως ακριβώς θα καταλάβεις πως είναι να ζεις;

Μην προσπαθείς απλά πράξε. Μην είσαι ο βαρετός άνθρωπος που δημιούργησαν οι γονείς σου και το περιβάλλον από το άγχος τους να σε προστατέψουν. Γίνε ο άνθρωπος που δεν φοβάται… Γιατί εσύ ορίζεις τα πράγματα και είσαι σημαντικός! Όσο κι αν προσπαθείς να υποβιβάσεις τον εαυτό σου και να πιστέψεις ότι δεν εξαρτάται από σένα…Κι επειδή σου αρέσει ο Bukowski κλείνω αυτό το κείμενο με την κληρονομιά που σου άφησε:

Don’t try….Απο το νόημα των παρακάτω λόγων του: «If you spend all your time trying, then all you’re doing is trying. So don’t try. Just do».. «Εάν σπαταλάς όλη σου την ώρα προσπαθώντας, τότε το μόνο που πράττεις είναι να προσπαθείς. Γι’ αυτό μην προσπαθείς. Πράξε»

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s