Όταν η ύπαρξη μας απειλείται από την επιθετικότητα

«Η θεωρία των πάντων»(the theory of everything), είναι η ταινία που τράβηξε περισσότερο από όλες την προσοχή στα φετινά βραβεία Oscar, αφου παρουσιάζει τον βίο του Παγκοσμίου φήμης αστροφυσικού Stephen Hawking. Του πιο λαμπρού επιστήμονα του αιώνα  που διανύουμε.

Ο Stephen Hawking, πάσχει από μία σοβαρή νευρολογική πάθηση που εκφυλίζει τους κινητικούς νευρώνες και η οποία τον έχει οδηγήσει σε πλήρη ακινησία, κατάσταση που παρά την μεγάλη της δυσκολία, δεν τον εμπόδισε ποτέ να προοδεύσει στον κλάδο του.

Είναι ένας άνθρωπος που διαθέτει δυναμικό πνεύμα, και στα 73 του χρόνια, εξακολουθεί να βοηθά με το έργο του την ανθρωπότητα, ώστε να κατανοήσει τα πιθανότερα αίτια της δημιουργίας του σύμπαντος και να υπολογίσει την πορεία εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.

Σε πρόσφατη εκδήλωση που παρευρέθηκε, ερωτήθηκε για το μέλλον της ανθρωπότητας που κατά την γνώμη του, είναι αμφίβολο… Αιτία; Η επιθετικότητα.

Ένα ελάττωμα που κατ´ εμέ ελάχιστα αντιλαμβανόμαστε ως επικίνδυνο και βγαίνει καθημερινά στην ζωή μας, από ή πρός τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρεφόμαστε.

Ένα ελάττωμα που εφόσον δεν αντιλαμβανόμαστε την βαρύτητα του στον δικό μας μικρόκοσμο, σίγουρα δεν μπορούμε να καταλάβουμε πόσο πολύ πλήττει τον μακρόκοσμο αλλά και πόσο εύκολα μπορεί να οδηγήσει στην αποσύνθεση.

Ποια η αιτία που καταλήγουμε σε αυτήν;

Η λανθασμένη άποψη που έχουμε για την επιβίωση

Μεγαλώνουμε σε ένα περιβάλλον όπου η αντίληψή μας, μας υπαγορεύει πως η σύγκρουση, είναι η απαραίτητη δύναμη συνοχής του κόσμου. Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε όμως, είναι ότι οι αντιθετικές δυνάμεις μπορεί να επιφέρουν την ισορροπία, αλλά ρυθμιστής αυτής, δεν είμαστε εμείς αλλά η ίδια η φύση.

Ο σύγχρονος άνθρωπος βάπτισε την επιθετικότητα: μέσο επιβίωσης, προσωπικής εξέλιξης,θριάμβου, μέθοδο αποκατάστασης της τάξης, «απαραίτητο» εργαλείο για να υπάρξει «ειρήνη» και πολλά πολλά άλλα…

Μπροστά σε όλα αυτά, δεν έχουν σημασία οι επιπτώσεις, ακόμη κι αν αυτές επιφέρουν:το τέλος μιας φιλίας, τον φόβο, την ψυχική φθορά, την μοναξιά, την υποδούλωση ενός διαφορετικού λαού, τον θάνατο νέων ανθρώπων, ή την εξαθλίωση…

Γιατί «αγαπήσαμε» την επιθετικότητα περισσότερο απ´ όλες τις φυσικές ορμές;

Επειδή από όλα τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν τον κόσμο στον οποίο ζούμε, είναι αυτό που δημιουργεί δέος και σαν απερίσκεπτοι κακοί μιμητές, επιλέξαμε να το υιοθετήσουμε για να νιώσουμε κι εμείς δυνατοί, ενώ στην πραγματικότητα δίνουμε έδαφος στην παρακμή.

Και να τι δεν βλέπουμε ενώ η ιστορία αμέτρητες φορές μας έχει διδάξει:

Κάθε έμβιος οργανισμός, ευδοκιμεί αναπαράγεται και εξελίσσεται μόνο σε καταστάσεις ευημερίας. Όταν τα δημιουργήματα αυτού του κόσμου συγκρούονται, τότε απλά ανακόπτεται η εξέλιξη τους κάνοντας τα τκατώτερα ένστικτα να αναδύονται.

Η σύγκρουση και η επιθετικότητα, δεν είναι χαρακτηριστικά που μας φέρνουν δύναμη και επιτυχία όσο κι αν θέλουμε να το πιστεύουμε και δεν θα έπρεπε να χρειάζεται η αυθεντία του Stephen Hawking για να το διαπιστώσουμε…

Επειδή όμως μία γνώμη ή μία μακροσκελής ανάλυση δεν πείθει ποτέ όπως η άποψη μιας αυθεντίας επιλέγω να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Stephen Hawking  για του λόγου το αληθές:

«Το ανθρώπινο ελάττωμα που θα ήθελα να διορθώσω είναι η επιθετικότητα» , » Η επιθετικότητα μπορεί να ήταν απαραίτητη για τους ανθρώπους κατά την εποχή των σπηλαίων πρός εξεύρεση τροφής, γης και συντρόφου για αναπαραγωγή, τώρα όμως υπάρχει ο κίνδυνος να μας εξαλείψει όλους».

 

*Προσωπικό άρθρο, πρώτη δημοσίευση για το περιοδικό post4life.gr, στήλη «Improve yourself», 04-03-2015

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: