Κυνήγι Μαγισσων(part3)- Όλοι στο στόχαστρο

Όταν ο φόβος για την μάγισσα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερος, οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες παύουν να αναζητούν την Σατανικότητα αποκλειστικά σε ηλικιωμένες αντικοινωνικές γυναίκες και για κάθε μικροατυχία που συμβαίνει οι υποψίες γεννιούνται για τον γείτονα, και το κυνήγι μαγισσών πράξη αντεκδίκησης που εκδηλώνεται ακόμη και μέσα από τις εντάσεις μεταξύ συγγενών.Μια τέτοια περίπτωση προκύπτει από την περιοχή Kommlingen. (14)

Ο Michel διαφωνούσε και τσακωνόταν συνεχώς με την σύζυγό του γείτονά του Hans Hanf για πολύ μεγάλο διάστημα. Όταν κάποια μέρα πάνω σε στιγμή έντασης ο Michel χτύπησε τον γιο του Hanf η σύζυγος του κατηγόρησε τον Michel για κλέφτη και του είπε πως κάποια μέρα θα τον βλάψει. Το 1589 πέθανε ένα από τα άλογα του Michel κι εκείνος την κατηγόρησε δημοσίως για μάγισσα και είπε πως θα την οδηγήσει στα δικαστήρια.Από μια άλλη υπόθεση που προέρχεται από την περιοχή Stockach, (15) το 1617 η Maria Springanfin κατηγορήθηκε για μαγεία από τον αδελφό της και από την ίδια της την κόρη, ενώ ο βασικός λόγος διαφωνίας τους ήταν κληρονομικά θέματα.

Με την υπάρχουσα κατάσταση, της ευρείας διάδοση του κυνηγιού των μαγισσών, οι υποψίες για μαγεία δημιουργούνταν και για ανθρώπους όπου είχαν κάποιον συγγενή ο οποίος ειχε κατηγορηθεί στο παρελθόν για μαγεία. Το 1590 ο Diederich Inich κατηγορήθηκε για μάγος από μια γυναίκα από την περιοχή Mayen κι ο πιθανότερος λόγος ήταν το γεγονός ότι ο Diederich προερχόταν από μια οικογένεια όπου πολλά μέλη της είχαν κατηγορηθεί για μαγεία.Τις υποψίες κινούσαν έντονα ακόμη και οι οικονομικά ισχυρότεροι οι οποίοι επεδείκνυαν απληστία ή ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την πολιτική.

Κατά τις πεποιθήσεις των ανθρώπων της υπαίθρου, οι «πλούσιοι» μάγοι, είχαν την δυνατότητα να προστατεύουν τα χωράφια τους από τις καιρικές συνθήκες που προκαλούνται λόγω μαγείας.Η φανταστική κοινωνία του Sabbath αντικατόπτριζε την σύγκρουση ανάμεσα σε διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, τα οποία είχαν δημιουργηθεί από την οικονομική κρίση αλλά και την κρίση της κοινωνίας.

 

Αποτελεί ουσιαστικά μια απόδοση της καθημερινής ζωής. Εξαιτίας αυτής της κρίσης συζητάτε το Sabbath ευρέως. Ομολογίες και συζητήσεις τοποθετούσαν τους ανώτατους τοπικούς άρχοντες σε θρόνους. Με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετούσαν τον κοινωνικό ρόλο που επιτελούσαν στην καθημερινή ζωή, αλλά και ως « άρχοντες του Sabbath», δηλαδή ενθρονισμένοι άρχοντες των μαγισσών, αποκτούσαν χαρακτηριστικά του Διαβόλου.

Γινόταν δαιμονοποίηση των ανθρώπων που πραγματοποιούσαν κοινωνική ανέλιξη, ειδικότερα αυτών που δεν προέρχονταν από τις τάξεις των ελίτ αλλά λειτουργούσαν ως πράκτορες των αρχόντων διαφόρων περιοχών. Αυτό συνέβαινε για τον Vicegerent Wendler(16) στο Hohenberg και τον Diederich Flade Niclaus Fidler(17) στην περιοχή του Trier.

Πιο συγκεκριμένα η οικογένεια του Flade προερχόταν από την περιοχή St Vith (σημερινο Βελγιο). Με το που έφτασε η οικογένεια του, κατάφερε να διαχειριστεί γραφεία στο Trier . Μέλη της οικογένειας του έγιναν ένορκοι και να κατέλαβαν θέσεις στα γραφεία περιφερειακού ελέγχου. Ο Flade σπούδασε στο Louvain και στο Orleans και αργότερα εργάστηκε πρώτα ως ένορκος στο Speyer επέστρεψε στο Trier το 1557.Εγινε βοηθός σερίφη, και το 1559 συμμετείχε στο πριγκιπικό συμβούλιο των ελεκτόρων.

 

Το 1567 έγινε σερίφης και το 1571 υπηρέτησε ως σερίφης και δικαστής στο Coblenz. Όταν η πόλη του Trier πάλευε στα δικαστήρια για την ανεξαρτησία της από τον πριγκιπικό αξιωματούχο, ο Flade κινήθηκε ενάντια στα συμφέροντα της πόλης και το 1580 έγινε το δεξί χέρι του αξιωματούχου. Οι σχέσεις του γενικά με τον περίγυρο δεν ήταν ιδιαίτερα καλές ενώ πολύ αργότερα κατηγορήθηκε ως μάγος από πολίτη που τον γνώριζε ως δικαστή στην υπόθεση ανεξαρτητοποίησης της πόλης, και τον κατηγόρησε επίσης ότι διαστρέβλωσε το νόμο προς όφελός του.

Το 1589 κινούνταν διαδικασίες ώστε να απαλλαγεί ο Flade από τα καθήκοντά του και να αποφευχθεί το σκάνδαλο. Στην περίπτωση του Wendler τώρα αυτός ήταν ανοιχτός στην δωροδοκία. Οι πολίτες πάντα τον κατηγορούσαν για διεφθαρμένο και μάγο. Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι ότι οι χωρικοί στοχοποιούσαν ως μάγους δικηγόρους και υψηλόβαθμους αξιωματούχους που είχαν βγάλει γρήγορα χρήματα κατηγορώντας ως μάγους άλλους πολίτες. Γενικότερα οι ευκατάστατοι με αντικοινωνική συμπεριφορά, που προέβαιναν σε προκλητικές σπατάλες και σε επίδειξη πλούτου, όσοι ήταν διεφθαρμένοι, και όσοι αποκτούσαν χρήματα από παράνομες πράξεις, ήταν ύποπτοι για μαγεία.

Ετσι λοιπόν η σύζυγος του Wendler βρέθηκε στα δικαστήρια με την κατηγορία της μαγείας επείδη είχε υποστηρίξει ανοιχτά τον σύζυγό της στις πολιτικές του κινήσεις αλλά και επειδή ήταν άπληστη. Ακόμη κι αν δεν ήταν σίγουρο ότι ήταν μάγισσα, θα γινόταν μια μέρα άρα ήταν άξια καταδίκης γιατί όπως και ο Flade που ήταν ανησυχητικά άπληστος. Εφόσον απληστία είναι αμάρτημα, μετατρέπει τους ανθρώπους σε μάγους και μάγισσες. Οι πλούσιοι μάγοι και μάγισσες επιδίωκαν την καταστροφή των καλλιεργιών, γιατί με αυτόν τον τρόπο είχαν μεγαλύτερο κέρδος διότι έτσι μπορούσαν να πουλήσουν το κρασί σε εξωφρενικές τιμές.

Έτσι όταν οι Wendlers πήραν τα στρέμματα μιας φτωχής μάγισσας που εκτελέστηκε, και οι χωρικοί υποστήριζαν ότι τώρα υπό την προστασία των Wendlers τα στρέμματα αυτά δεν θα υποστούν ποτέ ξανά καταστροφή. Οι φήμες για μαγεία εναντίον του Christoph Wendler και του Diederich Flade, για μαγεία, οδήγησαν σε δημόσιες διαπομπεύσεις. Τα παιδιά και οι μαθητές ακολουθούσαν τον Flade κατηγορώντας τον και κοροιδεύοντάς τον, μέχρι που το 1594 κρέμασαν έξω από το σπίτι του ένα σκίτσο με μια μάγισσα.

Γενικότερα σε πάρα πολλές περιπτώσεις το μένος την υπαίθρου για εκδίκηση έβρισκε ικανοποίηση μεγάλη από την πολιτεία, η οποία για να κατευνάσει τα πνεύματα εξαπέλυε ανθρωποκυνηγητά για την ικανοποίηση του οργισμένου πλήθους. Κατά την υπόθεση της Agatha Von Sontheim(18), εκείνη δεν συνελήφθη από τον σερίφη του Rottenburg αλλά από ένοπλους χωρικούς της Oberan και του Wendelsheim. Ο Wendler είχε επιτρέψει την σύλληψη της ευγενούς χωρίς ιδιαίτερη έρευνα αλλά βάσει υποψιών που σχετίζονταν με την συμπεριφορά της.

Οι χωρικοί συνόδευσαν την Agatha μέχρι το Nellingshein, και κατά την διάρκεια της διαδρομής φρόντιζαν να γνωστοποιούν δημόσια του σκοπούς τους. Η σύλληψη της Von Sontheim και η συνοδεία της μέχρι τις φυλακές του Rottenburg προκάλεσε πολύ μεγάλη αίσθηση. Ο επόπτης της περιοχής παραχωρούσε σχετική αυτονομία στους χωρικούς όσον αφορούσε το κυνήγι των μαγισσών.Οι πληθυσμοί των πόλεων και της υπαίθρου ερμήνευαν τις ενέργειες αυτές του Wendler, σχετικά με την παραχώρηση αυτονομίας στο κυνήγι, ως προσπάθεια συμφιλίωσης με τους πληθυσμούς της υπαίθρου.

Βιβλιογραφία:

(14)Johannes Dillinger, μετάφραση από Laura Strokes, “Evil people, A Comparative Study of WITCH HUNTS in SWABIAN AUSTRIA and the ELECTORATE OF TRIER”, σελ 80

(15)Johannes Dillinger, μετάφραση από Laura Strokes, “Evil people, A Comparative Study of WITCH HUNTS in SWABIAN AUSTRIA and the ELECTORATE OF TRIER”, σελ 80

(16)Johannes Dillinger, μετάφραση από Laura Strokes, “Evil people, A Comparative Study of WITCH HUNTS in SWABIAN AUSTRIA and the ELECTORATE OF TRIER”, σελ 90- 94

(17)Johannes Dillinger, μετάφραση από Laura Strokes, “Evil people, A Comparative Study of WITCH HUNTS in SWABIAN AUSTRIA and the ELECTORATE OF TRIER”, σελ 87-88

(18)Johannes Dillinger, μετάφραση από Laura Strokes, “Evil people, A Comparative Study of WITCH HUNTS in SWABIAN AUSTRIA and the ELECTORATE OF TRIER”, σελ 93-94

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s